Friday ، 9 March 2018 / جمعه ، 18 اسفند 1396
چه خبر؟
خانه > مذهبی > یک عاشقانه آرام – قسمت دوم

یک عاشقانه آرام – قسمت دوم

اگر قسمت اول را نخوانده اید، ابتدا قسمت اول را مطالعه کنید !

سال 1351؛ امام (ره) دوباره تبعيد مي شود و اين بار به نجف؛ در اين دوره خانواده ايشان هم راهي نجف مي شوند. اقامت امام (ره) در نجف چند سال طول مي کشد و در اين سال ها حاجيه خانم ثقفي (همسر امام) هرچند وقت يک بار به ايران مي آيد تا با فاميل و آشناي خود ديدار تازه کند. نامه هاي امام (ره) و همسرش از نجف بيشتر در همين مراجعت هاي کوتاه مدت نوشته شده است.

«13 شهريور سال 1351 از نجف به خانم خديجه ثقفي خانم محترمه، معظمه! مرقوم سوم شما واصل شد. در جواب دو مرقوم چند روز قبل مصدع شدم. اينک جواب سوم؛ اولا کلمه اي که در باره فريده نوشته بوديد که براي مختصر گرفتگي روحي صلاح ديدند او را به مشهد ببرند، اينجانب را مضطرب کرد. علاوه بر اينکه با نوشتن کاغذ از تهران و همراه بودن فريده – دختر حضرت – او يک کلمه هم ننوشته به علاوه اسمي از فرشته (فرزند فريده مصطفوي) نبود و به نظر آمد فرشته همراه نيست. اينها مرا مشوش کرده و فوري از سلامت او يا اگر دلتنگي خانوادگي دارند، مطلعم کنيد. اميد است دومي باشد که سهل است… هيچ وقت به طور سربسته و اجمال چيزي ننويسيد که موجب اضطرابم مي شود…»
امام (ره) با هوش و دقيق بود. چند خط نامه را براي دلخوشي خانواده نمي نوشت.خانواده را بي نهايت که نه، به اندازه؛ دقيقا به همان اندازه اي که بايد دوست داشت و نگرانشان بود و از دوري شان آزرده مي شد. امام (ره) درگير طاغوت بود و در پي درانداختن يک انقلاب؛ اما گرفتاري هايش به آرامش و مهر و عاطفه خانواده آسيب جدي نزد. نبودن ها و دور بودن هايش را با ابراز لطف مکررش مدام براي همسر و فرزندانش جبران مي کرد.
5 شهريور 51
مرقوم شما امروز واصل شد. ديشب از کربلا برگشتيم. همه بحمدالله سلامت هستيم. شما که رفتيد، هوا گرم شد ولي عجالتا بد نيست و راحت هستيم. ديشب بچه ها اينجا بودند چون از کربلا آمده بوديم. جاي شما خالي است. اقليما (مستخدم بيت امام(ره) در نجف) پس از سلام مي گويد شما زودتر بياييد که نبودن شما خيلي بر ما اثر مي گذارد. و مي گويد شما مبلغ يک صد تومان از احمد بگيريد و بدهيد دخترم. مطلب اقليما را عمل کنيد؛ يعني هر دو مطلب را… . سيد احمد خميني، فرزند حضرت امام (ره) سال ها بعد در حاشيه اين نامه مي نويسد: «امام از قول کارگر منزل که نامش اقيماست از خانم مي خواهد که زوتر بيايد؛ مبادا اگر از قول خودش بگويد، ممکن است در فشار قرار گيرد. ولي بالاخر دلش طاقت نمي آورد و پايين نامه مي نويسد به حرف اقليما گوش دهيد و عمل کنيد!

«15 مهر 1351
خانم محترم عزيزه ام!
تاکنون چند کاغذ فرستاده ام، نمي دانم رسيده است يا نه، از شما به وسيله فريده اطلاع پيدا کردم مرقوم مشهد واصل شد. از تهران اطلاعي ندارم. اميد است هميشه خوش و خرم و مشغول ديدار خويشاوندان باشيد؛ اگر چه ما را فراموش کنيد. وعده مراجعت نزديک است و ما هم از نبودن شما خسته شده ايم… خدمت همه مخدرات خصوصا خانم سلام مي رساند.
پدر فرزندانت».
دوسه ماهي است که همسر امام (ره) به ايران سفرکرده و دوري او براي امام (ره) سخت شده است. ظاهرا ديد و بازديد و مشغله در ايران مجال نامه نوشتن به همسر امام (ره) نداده يا نامه ها به هر دليلي به دست ايشان نرسيده است. دلخوري و دلتنگي امام (ره) از لابه لاي جمله هاي نامه پيداست. با کنايه به همسرش مي گويد از شما به وسيله فريده اطلاع پيدا کردم! و بعد با مطايبه اي شيرين مي نويسد خوش باشيد. اگر چه ما را فراموش کنيد و آخر نامه، شايد از سر دلتنگي، «پدر فرزندانت».

«تير 1353
خانم محترمه!
مرقوم شما پس از مدت ها انتظار واصل شد. مثل اينکه شما از نجف که خارج شديد، ديگر از فکر ما بيرون رفتيد و خيال نکرديد از دير آمدن کاغذ نگران مي شويم. در هر حال ان شاءالله تعالي خوش و سالم باشيد. ما هم به حمدالله تعالي سلامت هستيم و مي گذرانيم. به همان نحو که ديدي هواي اينجا مختلف است ولي روي هم رفته خوب است.
از سلامت خودتان – ولو به دو کلمه- ما را در هر هفته يا لااقل هر دوهفته مطلع کنيد. اينجا خبر تازه اي نيست. همان مسائل است که موجب نگراني است و باز معلوم نيست چه شود. ان شاءالله خداوند اصلاح کند. به همه اقوام و بستگان سلام برسانيد.
اگر از وقت رجوع بگذرد، معلوم نيست بتوانيم تقاضا کنيم و آنها بدهند. حتما تعجيل کنيد که وقت نگذرد به حرف هيچ کس گوش ندهيد والا در ايران ماندني خواهيد شد.»
مرد نگران خانواده است و مشتاق ديدار آنها. شايد براي هر مردي اين حس پيش آيد، اما وقتي اين مرد مي شود صاحب 40 حديث و سرالصلوه، نگراني هايش دلپذير ترند. ده ها صفحه درباره نزاع جنود رحماني و شيطاني نفس و نفي حب دنيا و بندگي خالصانه حق مي نويسد و به اين دقت حق و شأن خانواده را در مسير تقرب به خدا مراعات کند، آن وقت نگراني ها و دلتنگي هايش انگار حقيقت آن احساس را به ديگران القا مي کند، چون حقيقت زندگي و بندگي را فهميده است.
روح الله موسوي خميني در روزگار ما هر کاري را که شروع کرد، به بهترين شکل انجام داد و در آن حوزه سرآمد زمان خود شد؛ همان قدر که جمله هاي عارفانه کتاب هايش خواننده را به وجد مي آورد؛ همان قدر که شجاعت و اقتدارش ستودني است، وقتي مي گويد: «ولله در عمرم نترسيدم»؛ همان قدر که جمله های کوبنده اش در آن سخنراني معروف در بهشت زهرا(س) با افتخار در تاريخ مرور مي شوند. حالا عاشقانه ترين جمله هاي زمينی اش هم در حافظه تاريخ قاب گرفته مي شود تا مثال استادان درس عرفان براي کمال انسانی شود؛ مردی که تراز ويژگی های انسان روزگار را ارتقا داد، در رابطه خانوادگی هم با جمله هايی ظريف و دقيق، عاشقانه احترام برانگيزي خلق مي کند؛ يک عاشقانه آرام.

داغ کن - کلوب دات کام محبوب کن - فیس نما

درباره‌ی ساقی

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code class="" title="" data-url=""> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong> <pre class="" title="" data-url=""> <span class="" title="" data-url="">

Green IT Solutions Andreas Grundner